Giełdy minerałów

Leksykon kamieni

Informacja

Leksykon kamieni W tej kategorii nie ma produktów.

Podkategorie

  • Agat

    Agat jest to wielobarwna, wstęgowa odmiana chalcedonu. Nazwa kamienia pochodzi od rzeki Achates (dzisiaj Dirillo) na południu Sycylii, gdzie był wydobywany już w starożytności. Jest minerałem półszlachetnym, powstaje w pustkach skalnych zwanych geodami. Agaty zbudowane są z wielu różnokolorowych, naprzemianległych warstw. Powstawanie ich było prawdopodobnie wynikiem zachodzących procesów wielokrotnego wydzielania się krzemionki z roztworów lub cyklicznego wytrącania się pigmentu w żelu krzemionkowym. Barwa agatów jest bardzo zróżnicowana, przeważają warstwy szare, różowawe i brunatne. Żywsze barwy takie jak czerwony, zielony, czarny, żółty i niebieski występują rzadko, dlatego bardzo często stosuje się sztuczne barwienie agatów, zwłaszcza brazylijskich. Twardość agatu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6,5-7.

  • Amazonit

    Amazonit jest to kamień półszlachetny, z gromady krzemianów. Minerał ten, jest zieloną lub niebieskozieloną odmianą skalenia zwanego mikroklinem. Nazwa pochodzi od legendarnej Amazonii, która swą nazwę wzięła od rzeki – Amazonki. Choć nazwa jego pochodzi od tego regionu, w prawdziwej Amazonii ten minerał nie występuje. Charakterystyczną cechą amazonitu jest zielonkawa barwa, która wywołana jest niewielką domieszką ołowiu z przerastającymi go nieregularnymi wrostkami białego albitu. Tworzy zazwyczaj kryształy o pokroju słupkowym i tabliczkowym. Twardość minerału w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6-6,5. Amazonit posiada doskonałą , dwukierunkową łupliwość.

  • Ametryn

    Ametryn jest to dwubarwna, fioletowo-żółta odmiana kwarcu, będąca jednocześnie ametystem i cytrynem. Minerał można wytwarzać sztucznie ze stopów tych dwóch kamieni.  Kolor stref widocznych w obrębie ametrynu wynika z różnych stopni utlenienia żelaza w minerale. Różne stopnie utleniania występują z powodu gradientu temperatury w krysztale podczas jego tworzenia. Jako bardzo twardy kamień, przydatny jest do różnych zastosowań w jubilerstwie. Prawie wszystkie dostępne na rynku ametryny, są wydobywane w Boliwii.

  • Ametyst

    Ametyst jest to przezroczysta odmiana kwarcu mlecznego o składzie chemicznym SiO2, w kolorze fioletowym. Swoją barwę zawdzięcza obecności żelaza i promieniowaniu radioaktywnemu. Intensywność barwy nie zmienia się do 250°C, podgrzewany powyżej tej temperatury staje się bezbarwny. Krystalizuje w układzie trygonalnym. Minerał występuje najczęściej w postaci szczotek krystalicznych na wielu obszarach kuli ziemskiej, głownie w próżniach skał bazaltowych, osadowych a także geodach. Jest kamieniem przezroczystym do przeświecającego, odznaczającym się nierównym, muszlowym przełamem oraz brakiem łupliwości. Twardość ametystu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7. Często stosowany w jubilerstwie jako kamień półszlachetny. 

  • Amonity

    Amonity to podgromada wymarłych głowonogów (Cephalopoda), przeważnie o symetrycznej, płaskospiralnej skorupie. Nieliczne rodzaje miały nietypowe kształty prostej muszli, spirali zwiniętej w pionie, spirali o niestykających się skrętach. Występują w skałach pochodzenia morskiego z okresu od dewonu do końca kredy. Muszla amonitów zbudowana była z aragonitu i dzieli się na dwie części: dużą, przyujściową komorę mieszkalną oraz fragmokon złożony z szeregu niewielkich komór wypełnionych gazem. Komory te powstawały przez całe życie osobnika, dzięki temu że amonitowaty rosnąc powiększał i dobudowywał od strony ujścia komorę mieszkalną, przesuwając się w kierunku ujścia, a pustą przestrzeń z tyłu oddzielał aragonitową przegrodą. Część muszli amonitowatych była gładka, większość jednak posiadała żebra przebiegające w poprzek skrętu oraz guzki na bocznej stronie skrętu. U nielicznych rodzajów guzki te przekształcały się w pokaźne kolce. Największe znane amonity pochodzą z kredy i osiągały 2,5 m średnicy.

  • Angelit

    Angelit jest to handlowa nazwa półprzezroczystego jasnoniebiesko lub niebieskoszarego anhydrytu pochodzącego z Peru. Anhydryt to minerał z grupy siarczanów, tworzy kryształy o pokroju grubotabliczkowym, krótkosłupowym, bądź o postaci zbliżonej do sześcianu. Jest pospolitym składnikiem złóż gipsowo-solnych pochodzenia morskiego lub jeziornego. Występuje głównie w postaci monomineralnych skał - anhydrytów. Można go znaleźć także w iłach, mułowcach i marglach. Twardość anhydrytu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 3-3,5.

  • Apatyt

    Apatyt to minerał z gromady fosforanów, który należy do szeroko rozpowszechnionych występujących we wszystkich typach skał. Kamień często występuje w formie skupień zbitych, ziarnistych, nerkowatych. Jest bardzo kruchy, przezroczysty oraz wykazuje fluorescencję o zróżnicowanych barwach. Twardość apatytu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 5. Tworzy kryształy sześcioboczne, o pokroju słupkowym, igiełkowym lub tabliczkowym. Krystaliczny apatyt występuje prawie we wszystkich skałach magmowych. Duże zbiorowiska tego minerału znajdują się w partiach rud magnetytowych. Apatyt jest częstym składnikiem pegmatytów. Najładniejsze okazy spotykane są w druzach jako szczotki krystaliczne oraz w pustkach skał wulkanicznych. 

  • Awenturyn

    Awenturyn jest to rzadki minerał z grupy krzemianów będący odmiana kwarcu przeważnie koloru zielonego.  Awenturyn niekiedy może również występować w odmianie czerwonej, pomarańczowej, brązowej lub niebieskiej. Różnorodność kolorów spowodowana jest domieszkami. Kolor zielony powstaje w wyniku obecności chromu a barwę czerwoną i brunatną awenturyn uzyskuje dzięki domieszce hematytu. Awenturyn nigdy nie występuje w formie dobrze wykształconych kryształów. Twardość awenturynu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7.

  • Aragonit

    Aragonit to minerał z gromady węglanów, polimorficzna odmiana węglanu wapnia. Nazwa kamienia pochodzi od miejsca występowania – okolic miasta Molina de Aragón (Hiszpania). Tworzy kryształy tabliczkowe, słupkowe, igiełkowe, często występują zbliźniaczenia. Jest bardzo kruchy i przezroczysty. Często zawiera domieszki ołowiu, cynku, strontu i pierwiastków ziem rzadkich. Jest produktem niskotemperaturowych procesów hydrotermalnych, występuje w pęcherzach pogazowych, kawernach wapiennych i strefach utleniania złóż kruszców, w osadach gorących źródeł.

  • Bawole oko

    Bawole oko jest to czerwonobrunatna lub brunatna, nieprzezroczysta odmiana kwarcu, która wykazuje optyczny efekt kociego oka w postaci przemieszczającej się, pasowej migotliwości. Efekt ten wywołują włókniste wrostki silnie utlenionego krokidolitu, a rzadziej crossytu bądź tremolitu. W kwarcowym bawolim oku minerały te zostały w dużej mierze zastąpione przez tlenki i wodorotlenki żelaza, głównie hematytu i goethytu. Kwarcowe bawole oko występuje zazwyczaj razem z kwarcowym tygrysim okiem, od którego jest jednak rzadziej spotykane.

  • Bazalt

    Bazalt jest to ciemna, zazwyczaj czarna magmowa skała wylewna o zawartości 45 - 52 % SiO2. Jako produkt wulkanizmu, w krajobrazie często zaznaczają się formami charakterystycznymi dla terenów powulkanicznych. Głównymi składnikami bazaltu są plagioklazy i pirokseny, ponadto występują: amfibole, melilit oraz biotyt. Typowa dla tej skały jest struktura afanitowa bądź porfirowa, natomiast tekstura zazwyczaj bezładna, zbita lub porowata. Cechą charakterystyczną bazaltu jest oddzielność słupowa powstała w wyniku kurczenia się zakrzepłej lawy w czasie jej oziębiania. Głębinowym odpowiednikiem bazaltu jest gabro. Starsze, zmienione bazalty nazywane są paleobazaltami albo też melafirami bądź diabazami.

  • Bizmut

    Bizmut to minerał z gromady pierwiastków rodzimych, należy do minerałów rzadkich. Czysty bizmut jest kruchym metalem o srebrnym połysku z różowymi refleksami. Jako jedna z nielicznych substancji wykazuje inwersję rozszerzalności termicznej – przy obniżaniu temperatury zmniejsza się jego gęstość , gęstość bizmutu w stanie stałym jest mniejsza niż w stanie ciekłym. Powstaje dzięki procesom związanym z działalnością magmową i hydrotermalną. Najczęściej występuje w żyłach kruszcowych. Towarzyszy złożom cyny, wolframu, kobaltu, uranu. Bywa spotykany w skałach metamorficznych. Tworzy ziarniste, zbite, blaszkowate lub dendryczne skupieniam, jest nieprzezroczysty i bardzo kruchy.

  • Bronzyt

    Bronzyt to minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów. Należy do gromady minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych. Jego nazwa pochodzi od charakterystycznej barwy. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju krótkosłupkowym, tabliczkowym, igiełkowym, włoskowym. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, blaszkowych. Gęstość minerału  wynosi 3,2-3,5 g/cm³ .Twardość bronzytu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 5-6.

  • Celestyn

    Celestyn to minerał strontu z grupy siarczanów. Tworzy kryształy o pokroju słupkowym lub tabliczkowym. Występuje w postaci skupień drobnoziarnistych, zbitych, ziarnistych, blaszkowych oraz kulistych skupień o charakterze konkrecji. Dobrze wykształcone kryształy tworzą się w geodach i druzach. Celestyn powstaje w wyniku niskotemperaturowych procesów hydrotermalnych, zwykle w osadach morskich. Jest również spotykany w żyłach kruszcowych (z galeną, sfalerytem), w pęcherzach pogazowych wulkanitów, w kalderach i kraterach wulkanicznych. Często towarzyszy złożom siarki, gipsu, kalcytu, aragonitu i dolomitu.

  • Chalcedon

    Chalcedon to odmiana skrytokrystalicznej krzemionki o włóknistej strukturze. Jego nazwa pochodzi od miasta Chalcedon położonego nad Bosforem w Azji Mniejszej. Niewielki wzrost temperatury mogą spowodować u niektórych odmian zmianę ich barwy z żółtej lub brązowej na czerwoną lub pomarańczową. Często tworzy żyły, geody, a niekiedy konkrecje, jest przeświecający a czasami przezroczysty. Występuje w skałach wulkanicznych. Stanowi produkt wietrzenia serpentynitów, czasami powstaje w wyniku przekrystalizowania opalu.

  • Chalkopiryt

    Chalkopiryt to minerał miedzi i żelaza z gromady siarczków. Nazwa pochodzi od gr. chalkos "miedź" + pyrites "ogniowy" i nawiązuje do składu chemicznego oraz barwy tego minerału. Tworzy kryształy izometryczne o pokroju czworościanów lub skalenoedrów. Zazwyczaj występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, skorupowych. Powstaje w procesach magmowych, obecny jest również w utworach żyłowych - pneumatolitycznych i hydrotermalnych. Najpiękniejsze kryształy narosłe występują w formie szczotek krystalicznych. Jest kruchy, nieprzezroczysty. Stanowi składnik skał metamorficznych, rzadziej tworzy się w skałach osadowych. Twardość chalkopirytu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 3,5-4.

  • Chiastolit

    Chiastolit to bardzo rzadki minerał z grupy krzemianów, jest odmianą andaluzytu. Można go rozpoznać po charakterystycznym krzyżu widocznym na przekroju kryształu. Tworzy słupkowe, wydłużone kryształy. Jest kruchy, nieprzezroczysty, często zawiera inkluzje węglistej substancji lub minerałów układających się w kształt krzyża lub klepsydry, to niepowtarzalne zjawisko występuje tylko w chiastolicie.  Gęstość minerału wynosi 3,13–3,17 g/cm³. Twardość chiastolitu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6,5-7,5.

  • Chryzokola

    Chryzokola to minerał z gromady krzemianów. Nazwa pochodzi od greckich słów chryzos i kolla oznaczających złoto oraz klej, gdyż w starożytności był używany jako spoiwo przy łączeniu złota. Tworzy tylko i wyłącznie skupienia skrytokrystaliczne, jest minerałem kruchym, półprzeświecającym. Twardość chryzokoli w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 2,5-3,5. Gęstość minerału wynosi 2,0-2,3 g/cm³. Często zawiera domieszki glinu, żelaza, manganu. Powszechnie występuje razem z turkusem i malachitem.

  • Cytryn

    Cytryn jest to kamień szlachetny, żółto zabarwiona odmiana kwarcu. Należy do minerałów rzadkich. Niekiedy wytwarza formy dwubarwne, będące w części cytrynem, a w części ametystem (ametryn). Tworzy prawidłowo wykształcone kryształy, najczęściej w formie szczotek krystalicznych, także skupienia zbite i ziarniste. Gęstość minerału wynosi 2,65 g/cm³, a twardość cytrynu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7. Najczystsze i największe kryształy pochodzą z Campo Belo, Sete Lagoas, Minas Gerais w Brazylii. Spotyka się go w geodach wśród melafirów i jako otoczaki w aluwiach rzecznych. 

  • Czaroit

    Czaroit jest minerałem z grupy krzemianów. Ma zagadkową strukturę między krzemianami warstwowymi a wstęgowymi i bardzo zmiennym składzie chemicznym. Jego skład chemiczny nie jest do końca znany. Minerał ten bardzo rzadko tworzy kryształy, najczęściej występują w formie skupień ziarnistych, zbitych, promienistych, spilśnionych. Daje się doskonale obrabiać na kamienie ozdobne, niektóre okazy po oszlifowaniu wykazują efekt kociego oka. Gęstość minerału wynosi 2,40 – 2,69 g/cm³, a twardość czaroitu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6. Jedyne stwierdzone miejsce wystąpienia tego minerału znajduje się w dorzeczu rzeki Czary we wschodniej Syberii.

  • Dumortieryt

    Dumortieryt to minerał z gromady krzemianów, należy do minerałów rzadkich. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, pręcikowym, igiełkowym. Występuje w skupieniach włóknistych, rozetowych i promienistych. Występuje w pegmatytach i skałach metamorficznych. Zależnie od złoża, z którego pochodzi, może mieć niebieską, granatową bądź fioletową barwę o różnym nasyceniu. Gęstość minerału wynosi 3,26-3,41 g/cm³, a jego twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7-8,5.

  • Egiryn

    Egiryn to minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do piroksenów. Jest to rzadki minerał. Często tworzy kryształy tabliczkowe, listewkowe, igiełkowe, długosłupkowe. Występuje w postaci włosków lub włókien, które łączą się ze sobą w skupienia o barwach od ciemnozielonej do zielonoczarnej. Jest kruchy, przeświecający. Występuje w skałach magmowych, zasobnych w alkalia (zwłaszcza sód). Gęstość minerału wynosi 3,5 -3,6g/cm³, a twardość egirynu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6,5-7.

  • Epidot

    Epidot jest to pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu. Tworzy kryształy słupkowe, tabliczkowe, igiełkowe. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, włóknistych. Wykształcone kryształy spotykane są w druzach i szczelinach skalnych, gdzie tworzą szczotki krystaliczne. Występuje w druzach pegmatytów oraz w zmienionych granitach, granodiorytach i diorytach, gdzie stanowi produkt przeobrażeń hydrotermalnych. Jest kruchy, przezroczysty, w zależności od kątu obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej. Gęstość tego minerału wynosi 3,25–3,50 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6,5-7.

  • Eudialit

    Eudialit to minerał zaliczany do gromady krzemianów, jest krzemianem pierścieniowym. Nazwa minerału pochodzi od złożenia dwóch greckich słów eu - dobrze i dialitos - rozkładalny, co nawiązuje do łatwości rozpuszczenia tego eudialitu w kwasach. Minerał tworzy kryształy o pokroju grubotabliczkowym i krótkosłupowym. Jest kruchym kamieniem o szklistym połysku, powstaje w procesach krystalizacji magmowej. Gęstość minerału wynosi 2,74-3,10 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 5-5,5.

  • Fluoryt

    Fluoryt to minerał z gromady halogenków.  Nazwa pochodzi od łacińskiego fluere czyli płynąć. Nawiązuje ona do zdolności tego minerału do obniżania temperatur topnienia szeregu innych minerałów. Zastosowanie fluorytu jako topnika opisał już w roku 1529 Georgius Agricola. Fluoryt tworzy sześcienne lub ośmiościenne kryształy, osiągające niekiedy duże rozmiary. Tworzy również naloty, naskorupienia i żyły. Ładne kryształy występują zazwyczaj w druzach w formie szczotek krystalicznych. W czystej formie jest bezbarwny. W przyrodzie tworzy wiele barwnych odmian od żółtego, różowego, zielonego i niebieskiego aż po czarny. Wiele fluorytów wykazuje fluorescencję w świetle UV. Występuje głównie w formie żył hydrotermalnych oraz w pegmatytach i skałach osadowych. Spotykany jest również w skałach magmowych. Jest bardzo poszukiwanym kamieniem kolekcjonerskim.

  • Fuchsyt

    Fuchsyt to odmiana muskowitu zawierająca chrom. Występuje w skupieniach zbitych i masywnych. Występuje w skałach metamorficznych – gnejsach, łupkach mikowych, marmurach oraz dolomitowych. Ma barwę szmaragdowozieloną, trawiastozieloną lub zielononiebieską o perłowym połysku. Jest rzadkim minerałem poszukiwanym przez kolekcjonerów oraz niewątpliwie atrakcyjnym kamieniem dekoracyjnym. Gęstość minerału wynosi 2,7-3,1 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 2-3.

  • Gabro indygo

    Gabro jest to średnio lub gruboziarnista zasadowa skała głębinowa, należy do grupy diorytoidów i gabroidów. Ma barwę szarozieloną, zieloną, zielonoczarną lub czarna. Nierówny, ziarnisty przełam.  Powstaje w wyniku krystalizacji magmy w  kompleksach dna oceanicznego. Gabra występują masowo w obrębie ziemskiej skorupy oceanicznej, stanowiąc tam składnik kompleksów ofiolitowych. Tworzy również intruzje o charakterze pni magmowych, dajek i silli. W dużych ilościach występuje na Księżycu.

  • Goniatyt

    Goniatyty to rząd wymarłych głowonogów z podgromady amonitów. Pojawiły się pod koniec wczesnego dewonu z rzędu Anarcestida, wymarły w u schyłku permu w kryzysie permskim. Szczyt rozwoju przypadał na dewon i karbon, dominowały w tym czasie wśród amonitowatych. Wszystkie goniatyty posiadały  powłokę, która jest wewnętrznie podzielona na komory wypełnione gazem, co zapewnia pływalność podczas życia zwierzęcia. Otwarta komora z przodu skorupy zapewniała przestrzeń życiową dla goniatitida, z dostępem do otwartej wody przez brzuszny syfon. Ogólna morfologia i przyzwyczajenia goniatytów były prawdopodobnie podobne do ich późniejszych krewnych, amonitów, będąc wolnymi pływami i posiadającymi głowę z dwoma dobrze rozwiniętymi oczami i ramionami (lub mackami). Muszle goniatytów są małe do średnich rozmiarów, prawie zawsze mniejsze niż 15 centymetrów średnicy i często mniejsze niż 5 centymetrów średnicy. Powłoka jest zawsze zwinięta planispiralnie, w przeciwieństwie do muszli mezozoicznych, w których niektóre są trochoidalne, a nawet anormalne.

  • Granat

    Granaty to grupa minerałów zaliczana do gromady krzemianów. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa granatus = granat, owoc granatu, co wskazuje na podobieństwo kamieni do ziaren tego owocu. Ze względu na skład chemiczny granaty dzielą się na: glinowe , żelazowe , chromowe (uwarowit, knorringit), wanadowe oraz cyrkonowe. Tworzą skupienia ziarniste, zbite, i naskorupienia. Są przezroczyste, przeświecające. Część zmienia barwę w zależności od rodzaju oświetlenia, są kruche, ale stosunkowo twarde. Twardość granatu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7-7,5.

  • Hematyt

    Hematyt to pospolity minerał, tlenek żelaza(III). Tworzy kryształy izometryczne, krótkosłupowe, grubobeczułkowate, tabliczkowe, płytkowe, a niekiedy igiełkowe.  Minerał zazwyczaj przyjmuje postać romboedru, występuje również w skupieniach zbitych i skrytokrystalicznych (żelaziak czerwony), grubokrystalicznych (błyszcz żelaza), skorupowych i naciekowych (krwawnik), groniastych, kulistych i nerkowatych (szklane głowy), rozetowych (róża hematytowa), oraz w ziemistych i pylastych (śmietana hematytowa). Hematyt jest rozpowszechniony we wszystkich głównych typach skał, w których tworzy większe nagromadzenia lub jako minerał poboczny barwi je na różowo lub czerwono. Występuje również jako spoiwo w niektórych skałach osadowych, okruchowych, towarzyszy magnetytowi i pirytowi. Znajduje się także na Marsie. Gęstość minerału wynosi 4,9 - 5,3 g/cm³, a twardość hematytu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 5,5-6,5.

  • Howlit

    Howlit to minerał z grupy krzemianów, uwodniony borokrzemian wapnia. Należy on do grupy minerałów rzadkich. Jest bardzo miękki, lekki, pylasty, porowaty. Ma barwę mlecznobiałą, często poprzecinany czarnymi lub ciemnobrązowymi żyłkami. Minerał może być sztucznie barwiony dla imitowania innych kamieni, zwłaszcza turkusu. Howlit występuje również w postaci przezroczystego kryształu, ale jest to niezwykle rzadkie zjawisko. Bardzo często współwystępuje z boraksem rodzimym, gipsem, colemanitem. Gęstość minerału wynosi 2,45–2,58 g/cm³, a twardość howlitu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 3-3,5.

  • Ijolit

    Iljolit to gemmologiczna nazwa kordierytu odnosząca się do kamieni w kolorze niebieskim, niebieskofioletowym. Kordieryt to minerał z grupy krzemianów pierścieniowych, należy do minerałów rzadkich. Wytwarza kryształy o pokroju słupkowym, przeważnie ma postać pseudoheksagonalnych, sześcio- i dwunastobocznych słupów, często występują zbliźniaczenia. Czasami jego kryształy wykazują tęczową iryzację i efekt kociego oka. Jest to kruchy minerał o muszlowym lub nierównym przełamie oraz szklistym lub tłustym na powierzchni przełamania połysku. Stanowi składnik skał metamorficznych i kontaktowych, występuje w skałach magmowych oraz w formie otoczaków w osadach aluwialnych. Gęstość minerału wynosi 2,55-2,75g/cm³, a twardość kordierytu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7-7,5.

  • Jadeit

    Jadeit to minerał z gromady krzemianów łańcuchowych, należy do grupy piroksenów. Jest to minerał rzadki. Występuje w skałach metamorficznych. Bardzo rzadko tworzy dobrze wykształcone kryształy. Przeważnie występuje w postaci zbitej lub tworzy skupienia ziarniste bądź włókniste agregaty. Spotyka się go  w serpentynitach. Najczęściej powstaje w niskich temperaturach i stosunkowo wysokich ciśnieniach. Jadeit występuje w wielu barwach m.in. zielonej, białej, różowej, czerwonej, brązowej. Gęstość minerału wynosi 3,2 do 3,3 g/cm³, a twardość jadeitu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6,5-7.

  • Jaspis

    Jaspis to skała osadowa, zbita, drobnoziarnista, zbudowana z chalcedonu i kwarcu występujących w zmiennych proporcjach. Zawiera w sobie różne minerały i pierwiastki spełniające rolę domieszek, najczęściej są to: hematyt, goethyt, magnetyt, mangan, chloryty, aktynolit, epidot, zoisyt. Jaspis może być jednobarwny, w plamki lub paski. Zazwyczaj jest nieprzeźroczysty i posiada szklistą powierzchnię. Kamień ten ma bardzo wiele odmian i różnych wersji kolorystycznych. Barwę brązową, żółtą, czerwoną lub zieloną nadają jaspisom związki żalaza. W zależności od proporcji minerałów, z których jest zbudowany, posiada mniej lub bardziej cętkowaną, pełną barwnych smug powierzchnię.

  • Jeżowiec

    Jeżowce to gromada zwierząt bezkręgowych zaliczana do typu szkarłupni. W zapisie kopalnym znane są od paleozoiku.

  • Kalcyt

    Kalcyt jest to minerał z gromady węglanów, węglan wapnia. Tworzy on kryształy izomeryczne, tabliczkowe, słupkowe, igiełkowe, a także często wykształca bliźniaki oraz zrosty wielokrotne. Jest kruchy, przezroczysty, często zawiera domieszki manganu, żelaza i magnezu, strontu, baru i kobaltu, ołowiu. W czystych kryształach kalcytu (szpat islandzki) można zaobserwować zjawisko podwójnego załamania światła. Pod wpływem promieniowania ultrafioletowego może wykazywać żółtą, różową lub czerwoną fluorescencję. Powstaje w procesach magmowych, pegmatytowych, hydrotermalnych, w wyniku metamorfizmu regionalnego oraz kontaktowego, w skałach osadowych. Gęstość minerału wynosi 2,6–2,8 g/cm³, a twardość kalcytu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 3,0.

  • Kamień księżycowy (adularowy)

    Adularowy kamień księżycowy to handlowa nazwa opalizującej formy ortoklazu o białym lub błękitnym połysku przypominającym światło Księżyca. Dawniej wierzono że kamień ten zmienia się wraz z jego fazami. Zazwyczaj ma barwę mlecznobiałą z żółtawym lub niebieskawym zabarwieniem jednak w zależności od jakości może mieć również inne zabarwienie. Fazą przeważającą jest adular, a fazą rozproszoną - albit. Kamienie charakteryzują się specyficznym zjawiskiem świetlnym zwanym adularyzacją, występującym na wygładzonej, okrągławej powierzchni kamienia w postaci niebiesko połyskującego pasemka, które przesuwa się przy poruszaniu kamieniem. Dotyczy to jednak głównie kamieni w jakości jubilerskiej. Gęstość minerału wynosi 2,56 - 2,62 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6-6,5.

  • Kamień słoneczny

    Kamień słoneczny to odmiana skalenia wykazująca efekt awenturyzacji przejawiających się w obserwowanych radialnie migotliwych refleksów w odcieniach czerwonawych, niekiedy zielonkawych lub żółtawych. Zjawisko to wywołują zazwyczaj drobne, łuseczkowate wrostki hematytu, goethytu oraz lepidokrokitu. Należy do wyjątkowo rzadkich minerałów. Występuje w skupieniach zbitych, krystalicznych. Gęstość minerału wynosi 2,62-2,65 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6-6,5.

  • Karneol

    Karneol jest gemmologiczną nazwą czerwonej, półprzezroczystej odmiany chalcedonu. Nazwa pochodzi od łacińskiego carnis - ciało, mięso. Jest brązowoczerwoną, przeświecajacą lub nieprzezroczystą odmianą chalcedonu. Ponieważ karneol jest nieprzezroczysty, rzadko można w nim zobaczyć wtrącenia. Płynne wtrącenia w kształcie kropli nadają mu lśniący połysk. Karneol wykazuje zdolność do białoniebieskiej fluorescencji w świetle ultrafioletowym. Odmiana pochodząca z Indii świeci zielonkawożółtym światłem. Chromoforem jest w nim żelazo - wrostki tlenków i wodorotlenków żelaza (przeważnie goethytu i hematytu). Wskutek podgrzewania barwę można pogłębić.

  • Koral

    Koral nie jest minerałem lecz należy do świata zwierząt. To rodzaj obumarłego zewnętrznego szkieletu maleńkich morskich żyjątek, tworzących kolonie. Proces ten trwa kilka tysięcy lat. Korale składają się w większości z wapnia i dlatego nierzadko dopatrywano się związku miedzy nimi a kośćmi. Występuje w odmianach różowej, czerwonej, białej i czarnej. Ich gęstość wynosi 2,6-2,7 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 3,5-4.

  • Korund

    Korund jest to minerał, tlenek glinu Al2O3. Barwa korundu zależy od domieszek chemicznych. Małe domieszki chromu zabarwiają korund na czerwono, tytanu – na niebiesko, żelaza – na żółto i brunatno aż do barwy czarnej. Znaczne ilości domieszek zawierają zbite odmiany drobnokrystaliczne. Do szlachetnych odmian korundu należą rubin (odmiana o barwie czerwonej) i szafir (odmiana o barwie niebieskiej lub innej). Jest to minerał pospolity, bywa spotykany w wielu skałach magmowych i metamorficznych oraz okruchowych. Gęstość minerału wynosi 4,0 - 4,1 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 9. Korund nie topi się w płomieniu palnika a także nie rozpuszcza się w kwasach. 

  • Kryształ górski

    Kryształ górski to bezbarwna, przezroczysta odmiana kwarcu. Nazwa pochodzi od greckiego słowa krystallos, pierwotnie znaczącego lód. Grecy uważali, że jest on kryształem lodu nadnaturalnie zamrożonym i przez bogów zesłanym na ziemię. Określenie kryształ stosowano przez stulecia tylko w odniesieniu do kryształu górskiego. Znane są kryształy górskie o masie wielu ton, lecz kamienie warte oszlifowania zdarzają się dość rzadko. Nieskazitelna czystość, silny połysk sprawiły, że był on często utożsamiany z diamentem; stąd wiele nazw nieprawidłowych jak: diament alaskański, bohemiński, islandzki, meksykański lub marmora. Niekiedy występują w kryształach inkluzje obcych minerałów: goethytu (kwarc gwiaździsty), złota, pirytu, rutylu, turmalinu. Sławne są małe, przezroczyste jak woda kryształy z marmurów Carrary (Włochy) i tzw. diamenty z Herkimer (okręg Herkimer w stanie Nowy Jork - USA).

  • Krzemień pasiasty

    Krzemień pasiasty to ozdobna odmiana krzemienia odznaczająca się koncentrycznym, mniej lub bardziej regularnym ułożeniem ciemnych i jasnych warstw.  Głównym składnikiem polskiego krzemienia pasiastego jest krzemionka, a w jej obrębie dominuje kwarc i chalcedon. Pasiastość wynika ze zmiennej ilości mikroporów, partie jaśniejsze mają ich dużo, a ciemniejsze mniej. Występuje głównie w postaci konkrecji, warstw w obrębie skał górnojurajskich, a także we wtórnych złożach przyniesiony tam przez lądolód.

  • Kunzyt

    Kunzyt jest to bardzo ceniona jubilerska odmiana spodumenu. Minerał ma zazwyczaj zabarwienie różowe, lub fioletowo-różowe wywołane obecnością manganu. Spodumen to to minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy piroksenów. Tworzy stosunkowo często kryształy o pokroju słupkowym, tabliczkowym lub kolumnowym, które niekiedy osiągają gigantyczne rozmiary. Występuje też w postaci skupień zbitych, ziarnistych, pręcikowych, promienistych. Jest kruchy i przezroczysty, niektóre kryształy wykazują efekt kociego oka, czasami także silną fluorescencję. Minerałem ten jest bardzo delikatny, wskutek upadku ulega rozbiciu, nieodporny na podwyższoną temperaturę oraz wrażliwy na światło – blednie. Gęstość minerału wynosi 3,0 – 3,2 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6,5-7.

  • Kwarc dymny

    Kwarc dymny jest to minerał, kamień szlachetny z rodziny kwarcu. Charakteryzuje się wyraźną brunatną barwą przypominającą dym, która jest wynikiem oddziaływania na kwarc naturalnego promieniowania radioaktywnego. Kwarc dymny poddany ogrzewaniu ulega odbarwieniu, przy umiejętnym ogrzewaniu może przybrać żółtą barwę cytrynu. Niektóre kamienie kwarcu posiadają igiełkowe wrostki złocistego rutylu, taki kwarc nazywany jest kwarcem rutylowym. Gęstość minerału wynosi 2,65 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7.

  • Kwarc niebieski

    Kwarc niebieski to odmiana kwarcu o niebieskim zabarwieniu. W zależności od odcienia barwy nazywany jest też kwarcem szafirowym, azurytowym lub lazurytowym. Jego kolor wywołany jest obecnością ułożonych wyrostków krokidolitu, magnetytu, rutylu, turmalinu, sodalitu albo przez inkluzje gazowe i ciekłe. Oszlifowany kamień często wykazuje zjawisko asteryzmu lub opalizacji w postaci różowego blasku. Opalizacja może powstawać naturalnie lub w procesie obróbki termicznej, w czasie której kamień zostaje podgrzany do bardzo wysokiej temperatury kilkuset stopni Celsjusza. Niektóre kamienie kwarcu posiadają igiełkowe wrostki złocistego rutylu, taki kwarc nazywany jest kwarcem rutylowym. Gęstość minerału wynosi 2,65 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7.

  • Kwarc różowy

    Kwarc różowy to odmiana kwarcu o zabarwieniu bladoróżowym, ciemnoróżowym i różowoczerwonym. Zabarwienie powoduje obecność manganu lub tytanu. Rzadko tworzy kryształy. Wiele okazów wykazuje zjawisko asteryzmu (kwarc gwiaździsty) dzięki obecności rutylu, a także zjawisko opalescencji oraz efekt kociego oka. Odmiany ciemniejsze wykazują też nieznaczny dichroizm (dwubarwność).

  • Kwarc truskawkowy

    Kwarc z czerwonymi inkluzjami tlenku żelaza występuje rzadko i jest często sprzedawany pod nazwą kwarc truskawkowy lub kwarc „czerwony ogień”. Niektóre okazy mają bardzo drobne wtrącenia, które są widoczne tylko w powiększeniu, nadając kwarcowi mniej lub bardziej jednolity kolor truskawkowy. Inne mają wyraźnie widoczne inkluzje i mogą wyglądać jak przezroczysty kwarc z czerwonawymi igłami, płatkami lub cekinami. Niektóre materiały sprzedawane jako kwarc truskawkowy są raczej syntetyczne niż naturalne, w większości to po prostu szkło. Kwarc owocowy jest ogólnym określeniem handlowym dla grupy kolorowych, półprzezroczystych materiałów.

  • Kwarc z rutylem

    Kwarc z rutylem jest odmianą kwarcu, najczęściej kryształu górskiego. Zawiera inkluzje (wrostki) rutylu najczęściej wykształcone pręcikowo, igiełkowo lub włókniście. Złotożółte lub czerwonawe wrostki włókniste przypominają wyglądem włosy stąd nazywa się je Włosy Wenus.

  • Kyanit

    Kyanit jest minerałem zaliczanym do glinokrzemianów. Tworzy spłaszczone, wydłużone kryształy tabliczkowe, listewkowe, czasami słupkowe lub pręcikowe. Występuje w formie skupień ziarnistych, płytkowych, igiełkowych, włóknistych, promienistych.Minerał ten zazwyczaj przybiera interesującą strukturę krystaliczną, która wyłania się w formie przeróżnych kształtów. Minerał ten powstaje w warunkach wysokiej temperatury i ciśnienia w wyniku tzw. metamorfizmu wysokociśnieniowego, jest składnikiem wielu skał metamorficznych zasobnych w glin. Łączy w sobie odcienie błękitu, granatu, a niekiedy zieleni. Gęstość minerału wynosi 3,53 do 3,56 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 4-4,5 (zgodnie z wydłużeniem kryształów), 6-7 (prostopadle do wydłużenia).

  • Labradoryt

    Labradoryt to prawie monomineralna, magmowa skała głębinowa. Złożona głównie z labradoru, który jest minerałem z gromady krzemianów, a dokładniej rzecz ujmując skaleniem zaliczanym do grupy plagioklazów. Nazwa kamienia pochodzi od półwyspu Labrador, gdzie występuje on w znacznych ilościach. Opisany i nazwany został w 1780 r. Labrador chociaż jest minerałem o szarej barwie często wykazuje jaskrawą, migotliwą grę barw w odcieniach niebieskich, fioletowych, złocistych, zielonych i miedzianych. Zjawisko to stanowi rodzaj iryzacji, która w tym przypadku określana jest mianem labradoryzacji.

  • Lapis Lazuli

    Lazuryt to rzadki minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy skaleniowców. Nazwa pochodzi od arabskiego azul i perskiego lazhward co oznacza kolor niebieski lub niebo i nawiązuje do barwy tego minerału. Lazuryt współwystępuje z kalcytem, pirytem w skałach zwanych lapis lazuli (niebieski kamień). Bardzo często jest mylony z lazulitem lub azurytem. Lapis lazuli występuje głównie w marmurach i skarnach, ale bywa także spotykany w formie otoczaków w osadach aluwialnych, przeważnie w żwirach i piaskach. Gęstość minerału wynosi 2,3 do 2,4 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 5,5.

  • Lepidolit

    Lepidolit to rzadki minerał należący do gromady krzemianów, zaliczany do grupy mik litowych. Minerał tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, płytkowym lub blaszkowym. Pięknie wykształcone kryształy są spotykane w druzach w formie szczotek krystalicznych. Jest bardzo giętki, sprężysty i przezroczysty. Gęstość minerału wynosi 2,8–3 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 2,5–3.

  • Lidyt

    Lidyt to osadowa skała krzemionkowa należąca do grupy skał organogenicznych, barwy czarnej lub ciemnoszarej, skrytokrystaliczna lub bardzo drobno krystaliczna. Składa się głównie z chalcedonu, kwarcu i substancji organicznych oraz często pirytu. Domieszki substancji węglistej lub bitumicznej nadają skale czarną barwę. Skała drobnoziarnista, zwięzła i twarda, krucha, pospolita wśród osadów paleozoicznych.

  • Malachit

    Malachit jest zasadowym węglanem miedzi. Niekiedy, choć rzadko, tworzy kryształy o pokroju słupkowym lub igiełkowym. Przeważnie występuje w skupieniach zbitych, ziemistych, nerkowatych, groniastych lub tworzy naskorupienia i naloty, impregnacje i pseudomorfozy po azurycie, kuprycie, kalcycie, cerusycie. Często wykazuje budowę pasiastą, wstęgową lub słojową. Minerał ten występuje jako minerał wtórny, w strefach utleniania złóż kruszców miedzi, razem z azurytem i kuprytem. Barwi płomień na zielono. Gęstość minerału wynosi 4,05 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 3,5 – 4,5.

  • Meteoryt

    Meteoryty są fragmentami skał, które zostały odłupane od macierzystych ciał w wyniku katastrofalnych zderzeń, przez pewien czas krążyły wokół Słońca jako małe obiekty nazywane meteoroidami, aż w końcu spadły na naszą planetę wywołując zjawisko bardzo jasnego meteoru zwanego bolidem. Szacuje się, że na Ziemię codziennie spada od 100 do nawet 1000 ton meteorytów. Oczywiście większość z nich to drobne okruchy. Obecnie znanych jest ok. 1050 meteorytów, które zostały odnalezione w wyniku obserwacji trajektorii lotu oraz ponad 31000 takich, które zostały odnalezione i rozpoznane jako meteoryty, mimo że nikt nie obserwował ich upadku.

  • Mołdawit

    Mołdawit to rodzaj tektytu, którego powstanie wiązane jest z kraterem meteorytowym Ries na południu Niemiec. Wiek powstawania zarówno krateru jak i mołdawitów szacuje się na ok. 14,5 - 15 mln lat. Mołdawity mają charakterystyczną zieloną barwę (butelkowa zieleń), twardość 6,5-7 w skali Mohsa i temperaturę topnienia 1400 stopni C.

    Tektyty to okruchy lub bryłki naturalnego szkliwa zasobnego w krzemionkę. Są one koloru zielonego, brązowego lub czarnego i często przyjmującego kształt kropli. Ich pochodzenie nie zostało do końca wyjaśnione. Według przeważających poglądów - powstały ze stopionych skał podczas uderzenia meteorytu w powierzchnię Ziemi. Występujące tam skały oraz prawdopodobnie fragmenty meteorytu, stopiły się i zostały wyrzucone w różnych kierunkach, czasami dość daleko od miejsca zderzenia.

  • Morion

    Morion to odmiana nieprzezroczystego czarnego kwarcu. Tworzy kryształy o pokroju heksagonalnych słupków z romboedrycznymi piramidami. Bardzo często w kryształach występują wrostki igiełkowatego rutylu, dające charakterystyczne efekty optyczne. Jest rzadko występujący minerałem, a także bardzo cenionym kamieniem kolekcjonerskim. Gęstość minerału wynosi 2,65 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7.

  • Nefelin

    Nefelin to skaleniowiec z grupy krzemianów szkieletowych.  Nazwa pochodzi od greckiego słowa nefos oznaczającego chmurę, gdyż wchodząc w reakcję z kwasami powoduje ich mętnienie. Tworzy kryształy słupkowe lub tabliczkowe. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych oraz w formie nieforemnych ziaren. Jest minerałem kruchym. Rozkłada się w kwasie solnym, tworząc żel krzemionkowy. Występuje w skałach ubogich w krzemionkę. Gęstość minerału wynosi 2,56 - 2,66 g/cm3, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6-6,5.

  • Nefryt

    Nefryt to skała metamorficzna utworzona w wyniku wielu skomplikowanych procesów metasomatycznych oraz związanych z tektoniką uskokową i działalnością ciśnień kierunkowych. Nefryt występuje w postaci zbitych skupień poprzerastanych z sobą kryształów włóknistych tworzących bardzo zwięzłą strukturę. Kamień ten, zależnie od składu chemicznego może występować w barwie od kremowej (tzw. baranie sadło) do ciemnozielonej.

  • Noc Kairu

    Noc Kairu jest minerałem syntetycznym, wytworzonym przez człowieka. Jest to szkliwo, a dokładniej szkło awenturynowe. Czarne szkło awenturynowe wytwarza się jak inne szkła tego typu, jednak dzięki dodatkowi kobaltu i manganu kryształy są bardziej srebrzyste.

  • Obsydian

    Obsydian jest to kwaśna skała magmowa, wylewna, złożona niemal wyłącznie ze szkliwa wulkanicznego. Naturalne szkło powstaje w wyniku natychmiastowego stygnięcia magmy, prawdopodobnie pod wodą.. Może być jednobarwny, plamisty lub paskowy. Ulega rekrystalizacji, przyjmując wygląd zwyczajnej, drobnoziarnistej skały. Zawiera do 1% wody. Jej gęstość wynosi 2330-2430 kg/m³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 5-6.

  • Oliwin (Perydot, Chryzolit)

    Oliwiny to grupa minerałów zaliczana do krzemianów. Mają zazwyczaj barwę zieloną w odcieniach, ale też brązową, czarną a wyjątkowo rzadkie są białe lub bezbarwne. Szlachetną odmianą oliwinów jest perydot, nazywany także chryzolitem. Jest to poszukiwany i wysoko ceniony kamień szlachetny. Szczególnie efektowne są oliwiny o intensywnej zieleni oraz o zabarwieniu złocistozielonkawym a także oliwinowe kocie oko i oliwin gwiaździsty. Gęstość minerału wynosi 3,2–4,3 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6,5-7.

  • Onyks

    Onyks to odmiana chalcedonu o naprzemianległym ułożeniu warstw białej i czarnej. Nazwa pochodzi z języka greckiego i oznacza pazur. Nawiązuje do twardości, wyglądu i ostrych krawędzi tego minerału. Onyks występuje również w kolorze zielonym i białym. Naturalne onyksy należą do stosunkowo rzadkich skał jednak spotykane są na całym świecie. Powstają w pogazowych pustkach w skałach wulkanicznych. Często uzyskuje się onyks sztuczny, produkowany na bazie barwionych agatów. Jest poszukiwanym kamieniem kolekcjonerskim, a także jubilerskim i ozdobnym. Gęstość minerału wynosi 2,65 – 2,667 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7.

  • Onyks pakistański

    Onyks pakistański to handlowa nazwa dla zielonego aragonitu. Ten naturalny minerał występuje w różnych odcieniach zieleni, brązu i beżu, a nawet w kolorze białym. Charakteryzują go liczne prążki i smugi, które nie są wadami materiałowymi, a decydują o urodzie produktów, powodując, że każdy jest inny.

  • Opal

    Opal zaliczany jest do najbarwniejszych, wszechstronnych i fascynujących kamieni na świecie. Nazwa pochodzi od sanskryckiego upala = drogi kamień, kamień szlachetny bądź od greckiego opallios (łac. opalus) = widzieć zmianę (barwy). Występuje w skupieniach groniastych, kulistych, nerkowatych, tworzy naskorupienia, żyłki, inkrustacje, konkrecje i szkielety przestrzenne (opoki), tworzy pseudomorfozy. Nie wykształca kryształów, jest zestaloną koloidalną krzemionką z zawartością wody wahającą się w granicach 3- 10 % (niekiedy zawartość dochodzi do 20% - hydroopal). Często występują wrostki różnych minerałów (np. opal mszysty) oraz inkluzje gazowe i ciekłe. Opal jest najbardziej znanym naturalnym kryształem fotonicznym. Niektóre odmiany wykazują charakterystyczne zjawiska optyczne: opalizację, opalescencję, efekt kociego oka, asteryzm. Ze względu na obecność lub brak efektów optycznych opale dzielimy na: opale szlachetne i opale zwyczajne. Występuje w odmianach barwnych: białej, bezbarwnej, żółtawej, pomarańczowej, zielonej, czerwonej.

    Typy opali

    Ze względu na dominującą barwę efektu opalizacji wyróżnia się następujące typy opali:

    Mleczny (lechosos) - nazwa odnosi się wyłącznie do opali o dominującej białej do lekko szarej grze barw.

    Niebieski (blue) - obejmuje wszystkie opale szlachetne o dominującej barwie efektu niebieskiej lub fioletowej; używany zwykle w połączeniu z nazwą typu rysunku wzoru, np. niebieski opal arlekinowy, niebieski opal iskrowy lub niebieski opal płomieniowy itp.

    Ognisty (fiery) - nazwa odnosi się do opali wykazujących czerwoną grę barw: używana z nazwą dowolnego rysunku wzoru.

    Pawiowy (peacock) - nazwa obejmuje opale szlachetne wykazujące efekt opalizacji będący kombinacją niebieskiej, zielonej i purpurowej gry barw (upierzenie pawia); używana w połączeniu z nazwą dowolnego typu rysunku wzoru, np. pawiowy opal arlekinowy, pawiowy opal iskrowy itp.

    Zielony (green) - nazwa ta określa wszystkie opale szlachetne o dominującej zielonej barwie efektu opalizacji, np. zielony opal arlekinowy, zielony opal wędrujący błysk itp.

    Złoty (golden) - termin ten odnosi się do opali o dominującej barwie efektu opalizacji żółtej do pomarańczowej lub opali o żółtej barwie własnej. używany zwykle w połączeniu z nazwą typu rysunku wzoru.

    Różowy (pink) - nazwa ta odnosi się do opali o dominującej barwie efektu różowego. Jeden z najdroższych i najbardziej poszukiwanych opali.

  • Orthoceras

    Orthoceras jest to wymarły rodzaj łodzikowca żyjący w okresie od ordowiku do triasu. Posiadały muszlę prostą, smukłą, syfon położony w środku muszli. Występowały na wszystkich kontynentach, z wyjątkiem Antarktydy, szczególnie licznie spotykany w Europie, Ameryce Północnej i Azji. Występuje również w Polsce, zarówno w utworach ordowiku, jak i najliczniej w głazach narzutowych przetransportowanych przez lądolód ze Skandynawii.

  • Piasek pustyni

    Piasek pustyni to handlowa nazwa złotoczerwonego, miedziowego szkła awenturynowego. Zwany również kamieniem tysiąca słońc lub kamieniem szczęścia, jest kamieniem syntetycznym - sztucznie wytworzonym minerałem, podobnie jak noc kairu. Jest to szkliwo, a dokładniej to ujmując - szkło awenturynowe. Oba kamienie, produkowane są ze szkła poddanego działaniu ognia.

  • Piryt

    Piryt to minerał żelaza z gromady siarczków - nadsiarczek żelaza(II) o wzorze chemicznym FeS2. Nazwa pochodzi od greckiego słowa pyrites - iskrzący, gdyż minerał ten iskrzy się pod wpływem uderzeń krzesiwa (krzemienia, twardego metalu). Piryt występuje niemal we wszystkich typach skał. Tworzy kryształy izometryczne przyjmujące najczęściej postać sześcianów, ośmiościanów, dwunastościanów pentagonalnych. Na ścianach kryształów pirytu często są widoczne wyraźne zbrużdżenia. Czasami tworzy charakterystyczne bliźniaki zwane "krzyżami żelaznymi". Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, skorupowych, kulistych i groniastych. Ze względu na podobieństwo barwą do złota, piryt nazywany bywa "złotem głupców". Powstaje w końcowych fazach krystalizacji magmy, w procesach hydrotermalnych i pneumatolitycznych. Szeroko rozpowszechniony jest również w skałach metamorficznych i osadowych. Gęstość minerału wynosi 4,95 do 5,10 g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6,5.

  • Prehnit

    Prehnit to minerał rodingitów powstający w ostatnim stadium rodingityzacji na skutek niskotemperaturowych procesów hydrotermalnych. Zalicza się go do gromady glinokrzemianów wstęgowych. Minerał ten jest produktem hydrotermalnych przeobrażeń skał magmowych, najczęściej bazaltów i gabr. Wytwarza kryształy tabliczkowe, rzadziej słupkowe i igiełkowe. Występuje także w formie skupień zbitych , ziarnistych, naciekowych, groniastych i kulistych. Kryształy dobrze wykształcone spotykane są w druzach oraz szczelinach skalnych. Jest to minerał kruchy, niekiedy wykazuje jedwabisty połysk oraz efekt kociego oka. Gęstość minerału  wynosi 2,8–2,9 g/cm³, a twardość prehnitu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6-6,5.

  • Riolit

    Riolit to kwaśna skała wylewna o składzie podobnym do granitu. Jest to wylewny odpowiednik granitu – powstał z magmy o tym samym składzie chemicznym, tylko odmienne były warunki powstawania, które zapisały się w jego wyglądzie, strukturze i wytrzymałości. Riolit składa się w największej części z kwarcu i skaleni, zwłaszcza potasowych oraz sodowych. Struktura riolitu jest częściowo krystaliczna, porfirowa lub afanitowa, tekstura bezładna i masywna lub porowata. W ryolitach często występują agaty lub cenne kamienie ozdobne. Minerały te mają jasną barwę – mogą być białe, szare, zielonawe, czerwonawe, brązowawe – jednokolorowe lub w kolorach naprzemiennych.

  • Rodonit

    Rodonit to minerał z gromady krzemianów, zaliczany jest do minerałów rzadkich. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, rzadziej włóknistych. Nieczęsto tworzy kryształy tabliczkowe lub słupkowe, wykazuje pojedyncze lub wielokrotne zbliźniaczenia. Jest kruchy, przezroczysty, może zawierać w sobie niewielkie ilości żelaza, magnezu, cyny. Ma doskonałą łupliwość. Najczęściej spotykany jest w skałach metamorficznych (skarnach, wapieniach, marmurach) oraz złożach rud manganowych. Ma barwę ciemnoczerwoną z widocznymi czarnymi dendrytycznymi wrostkami. Gęstość minerału wynosi 3,4–3,74 g/cm³, a twardość rodonitu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 5,5-6,5.

  • Rodochrozyt

    Rodochrozyt to minerał z grupy węglanów, zalicza się go do minerałów rzadkich. Jest rozpowszechniony tylko w niektórych rejonach Ziemi. Najczęściej występuje w postaci romboedrów, skalenoedrów. Bardzo rzadko tworzy kryształy o pokroju izometrycznym, czasami słupkowym płytkowym. Często występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, skorupowych, groniastych, naciekowych, promienistych, oraz w postaci konkrecji. Rodochrozyt jest kruchy, przezroczysty, może zawierać domieszki wapnia, żelaza, magnezu, miedzi, cynku lub kobaltu. Powstaje w kruszcowych żyłach hydrotermalnych a także w wyniku oddziaływania tych roztworów na skały zawierające mangan. Gęstość minerału wynosi 3,45-3,7 g/cm³, a twardość rodochrozytu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 3,5-4,5.

  • Rubin

    Rubin to odmiana korundu, kamień szlachetny o barwie od różowej do krwistoczerwonej. Jest to rzadki minerał z gromady tlenków. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, bipiramidalnym lub słupkowym o podstawie sześcioboku, czasami romboedryczne. Nasycenie barwy rubinu zależy od domieszek: czerwoną barwę wywołuje tlenek chromu, purpurową - wanad, brunatnoczerwona - żelazo.  Występuje jako jeden ze składników w skałach metamorficznych oraz jako minerał kontaktowy w marmurach dolomitowych i kalcytowych. Gęstość minerału wynosi 3,95 do 4,1 g/cm³, a twardość rubinu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 9. Rubin to jeden z najcenniejszych kamieni stosowanych w jubilerstwie. Najbardziej wartościowe złoża tego minerału znajdują się w Birmie, z których wydobywane są kamienie z delikatnym niebieskim odcieniem uznawane za najpiękniejsze i najbardziej cenne.

  • Róża pustyni

    Róża pustyni to odmiana róży gipsowej, tworzy się naturalnie w długim okresie czasu na obszarach pustynnych w warunkach klimatu suchego i gorącego. Są to skupienia zrośniętych ze sobą soczewkowatych kryształów gipsu o kształcie zbliżonym do płatków róży, czemu zawdzięczają nazwę. Tworzą się w niescementowanym piasku tuż poniżej powierzchni ziemi w sytuacji, gdy wody gruntowe dzięki procesom kapilarnym migrują ku powierzchni, gdzie wskutek wysokiej temperatury odparowują, a zawarte w nich siarczany wapnia krystalizują w osadzie piaszczystym. Mogą powstawać także dzięki krystalizacji gipsu. Posiada duże walory dekoracyjne. Gęstość minerału wynosi 2,3-2,4 g/cm³, a twardość róży pustyni w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 1,5-2. Głównym obszarem występowania róż pustyni jest Sahara.

  • Selenit

    Selenit to bezbarwna, bardzo czysta i szlachetna odmiana gipsu o perłowym połysku. Nazwa pochodzi od greckiego słowa selene oznaczającego księżyc oraz lithos czyli kamień. Nawiązuje ona do specyficznego połysku tego minerału przypominającego księżycową poświatę. Selenity wykazują też czasami efekt kociego oka. Selenit jako kamień księżycowy jest znany już od czasów antycznych. Z racji tego, iż jest on kamieniem stosunkowo miękkim i raczej nie nadaje się do wyrobu biżuterii w XX wieku jako kamień księżycowy zaczęto sprzedawać pewną odmianę skalenia posiadającą znacznie większą twardość co pozwala go stosować w jubilerstwie. w przypadku skalenia jest to nazwa czysto handlowa i nie ma on nic wspólnego z właściwościami prawdziwego kamienia księżycowego jakim jest selenit. Jego gęstość wynosi 1,5–2 g/cm³, a twardość selenitu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 2–2,2.

  • Septaria

    Septaria to rodzaj konkrecji marglistej lub ilasto-żelazistej. Septarie odznaczają się występowaniem promienistych lub poligonalnych szczelin. Szczeliny powstają prawdopodobnie wskutek pękania lub kurczenia się materiału konkrecji. Wtórnie wypełnione są one kalcytem, dolomitem lub niekiedy minerałami kruszcowymi takimi jak sfaleryt, galena, piryt lub chalkopiryt.

  • Serpentynit

    Serpentynit to skała metamorficzna utworzona w strefie epi metamorfizmu regionalnego niskiego stopnia, powstała w wyniku metasomatozy hydrotermalnej. Nazwa skały pochodzi od minerałów serpentynowych, które są jej głównym składnikiem. Mają barwę zieloną, niebieskozieloną, brunatną, czerwoną, żółtą, lub czarną. Jest to skała krucha, zwięzła, zazwyczaj mocno spękana, poprzecinana licznymi żyłkami minerałów wtórnych. Tworzy duże masywy lub niewielkie ciała w obrębie skał ultrazasadowych. Ma strukturę krystaliczną, zwięzłą, często włóknistą, drobno do gruboziarnistej i kierunkową, bezładną teksturę. Twardość skały wynosi 3-4 wg skali Mohsa.

  • Sfaleryt

    Sfaleryt to minerał z gromady siarczków, bardzo pospolity i szeroko rozpowszechniony. Jego nazwa pochodzi od gr. sphaleros = zwodniczy, niepewny, nawiązuje to do kłopotów jakie sprawiał minerał przy identyfikacji. Najczęściej tworzy się w wyniku działalności gorących roztworów przenikających przez różne skały. Wytwarza izometryczne, często występują zbliźniaczenia oraz charakterystyczne prążki na ścianach kryształów. Występuje w formie skupień zbitych, ziarnistych, pylastych, nerkowatych, naciekowych i skorupowych. Minerał ten jest kruchy przezroczysty i ma liczne odmiany barwne. Gęstość minerału wynosi 3,92–4,2 g/cm³, a twardość sfalerytu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 3,5-4.

  • Shiva Lingam

    Shiva Lingam to odmiana niezwykle ciekawego, wzorzystego jaspisu, występująca w rzece Narmada w środkowo-zachodniej części Indii. Swoją barwę i niesamowite wzory kamienie te zawdzięczają tlenkowi żelaza, który w dużych ilościach znajduje się na dnie rzeki. Są one zbierane wyłącznie w porze suchej, kiedy wody rzeki opadną na tyle by było to możliwe. Zajmuje się tym zaledwie kilka rodzin, które z pokolenia na pokolenie przekazują sobie wiedzę jak i gdzie pozyskiwać najładniejsze kamienie o największej energii. Po wydobyciu Shiva Lingam są ręcznie polerowane. Podczas tego zabiegu nadaje się im charakterystyczny owalny kształt, który ma na celu wzmocnienie ich właściwości.

  • Siarka

    Siarka rodzima to minerał z gromady pierwiastków rodzimych zawierający głównie siarkę elementarną, zalicza się do grupy minerałów rzadkich. Powstaje w procesie wyziewów wulkanicznych w szczelinach skalnych, lub jako produkt przeobrażenia gipsu w siarkowodór, a następnie w siarkę. Zwykle tworzy kryształy o pokroju bipiramidalnym, grubotabliczkowe. Występuje w skupieniach zbitych, ziemistych, ziarnistych, naciekowych, nerkowych. Tworzy także naskorupienia, impregnacje i zbliźniaczenia. Minerał ten jest przezroczysty i bardzo kruchy. Ma barwę żółtą, białawą, pomarańczową, czerwoną, brunatną, zielonawa, bądź czarną. Gęstość minerału wynosi 2,0–2,1 g/cm³, a twardość siarki w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 1,5–2.

  • Skamieniałe drewno

    Skamieniałe drewno z minionych okresów geologicznych, zachowane dzięki pogrzebaniu drewna w osadzie, a następnie zastąpieniu pierwotnej substancji drewna przez krzemionkę. Ma duże znaczenie naukowe, gdyż dobrze zachowana struktura drewna umożliwia rozpoznawanie gatunkowe, a także badania paleoklimatyczne, poprzez np. analizę zmienności pierścieni przyrostowych. Czasami w drobnych pustkach w obrębie drewna krystalizował kwarc, w tym ametyst.

  • Sodalit

    Sodalit to minerał z grupy krzemianów, zaliczany jest do skaleniowców. Nazwa nawiązuje do sodu, ważnego składnika tego minerału. Rzadko tworzy kryształy, najczęściej izometryczne o pokroju słupkowym, często występują zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych czasami w formie odosobnionych, nieforemnych ziaren. Blednie wystawiony na działanie światła, staje jest bezbarwny lub biały. Najczęściej powstaje w skałach magmowych ale jest także składnikiem metasomatycznie zmienionych wapieni i innych skał osadowych. Gęstość minerału wynosi 2,14–2,40 g/cm³, a twardość sodalitu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 5,5-6.

  • Sokole oko

    Kwarcowe sokole oko to niebieskoszara, niebieskozielona lub niebieskobrunatna, nieprzezroczysta odmiana kwarcu. Kamień wykazuje optyczny efekt kociego oka podczas poruszania. Efekt ten powodują włókniste wrostki nieutlenionego krokidolitu lub crossytu. Minerał często współwystępuje z kwarcowym tygrysim okiem. Gęstość minerału wynosi 2,65 g/cm³, a twardość sokolego oka w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7.

  • Spodumen

    Spodumen to to minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy piroksenów. Nazwa pochodzi od gr. spodos = popiół, nawiązując do szarej, przypominającej popiół barwy tego minerału. Zabarwienie zależy od domieszek  żelaza, chromu, manganu, oraz niekiedy sodu i wanadu. Tworzy często kryształy o pokroju słupkowym, tabliczkowym lub kolumnowym, osiągające niekiedy gigantyczne rozmiary. Występuje też w postaci skupień zbitych, ziarnistych, pręcikowych, promienistych. Jest bardzo delikatnym minerałem, wskutek upadku ulega rozbiciu, jest kruchy, nieodporny na podwyższoną temperaturę i wrażliwy na światło (blednie). Gęstość minerału wynosi 3,0 – 3,2 g/cm³, a twardość spodumenu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6,5 – 7.

  • Steatyt

    Steatyt to rzadko występująca skała metamorficzna powstała w wyniku reakcji minerałów, które zachodziły pod wpływem ekstremalnie wysokich temperatur oraz ciśnienia. Steatyt nazywany jest też kamieniem mydlanym (ang. soapstone) Oprócz talku, głównym mineralnym składnikiem większości typowych steatytów są łyszczyki, chloryty, amfibole, pirokseny, minerały grupy serpentynu oraz magnezyt. Steatyt jest to kamień miękki, łatwo poddający się obróbce.

  • Szafir

    Szafir to niebieska odmiana korundu, bardzo twardy minerał z gromady tlenków. Tworzy najczęściej kryształy o postaci pseudoheksagonalnych słupów, o przekroju sześciobocznym i bipiramid. Na ścianach kryształów często wykazuje poprzeczne zbrużdżenia. Jest kruchy, przezroczysty, często wykazuje podzielność wykorzystującą płaszczyzny zbliźniaczeń. Spotykane są też szafiry o innych barwach: biały, bezbarwny (leukoszafir), jasnoróżowy, czerwonawy, pomarańczowoczerwony (paparadża tzw. hiacynt), purpurowy, fioletowy (ametyst wschodni), fioletowoniebieski (szafir kaszmirski), zielony (szmaragd wschodni), jasnoniebieski (akwamaryn wschodni), szary, brunatny, czarny. Barwę powodują domieszki żelaza, tytanu, magnezu, wanadu, chromu. Jest spotykany w skałach magmowych, najczęściej w pegmatytach, i bazaltach. Gęstość minerału wynosi 3,95–4,1 g/cm³, a twardość szafiru w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 9.

  • Tanzanit

    Tanzanit to gemmologiczna nazwa przezroczystej, niebieskiej odmiany zoisytu. Nazwa pochodząca od Tanzanii, gdzie minerał ten został odkryty. Tworzy kryształy o pokroju słupkowym z wyraźnym pionowym prążkowaniem. Spotykany w żyłach pegmatytowo - hydrotermalnych w gnejsach. Zawiera domieszki wanadu, strontu, chromu. Jest kamieniem kruchym, po oszlifowaniu może wykazywać efekt kociego oka. Gęstość minerału wynosi 3,35 g/cm³, a twardość tanzanitu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6,5-7.

  • Topaz

    Topaz to minerał z gupy krzemianów, nazwa pochodzi od gr. topazos = poszukiwać, także z sanskr. Topas = ogień i nawiązuje do pomarańczowozłotej barwy. Tworzy kryształy słupkowe, niemal izometryczne, także beczułkowate (znanych jest ok. 150 różnych jego postaci). Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych słupkowych i pręcikowych. Jest kruchy i przezroczysty, charakteryzuje się ogromnym bogactwem barw. To bardzo twardy, ciężki i rzadko spotykany minerał. Często zawiera domieszki żelaza, chromu, wanadu, tytanu. Niekiedy okazy niebieskie i żółtopomarańczowe wykazują efekt kociego oka. Występuje w kwaśnych skałach magmowych: granitach, pegmatytach, w skałach kontaktowych: grejzenach. Współwystępuje z turmalinem, kasyterytem, fluorytem, muskowitem. 

  • Tygrysie oko

    Tygrysie oko to złocistożółta lub brunatnożółta, nieprzezroczysta odmiana kwarcu. Wykazuje optyczny efekt kociego oka w postaci wędrującej podczas poruszania kamieniem, pasowej migotliwości. Efekt ten wywołują włókniste wrostki utlenionego krokidolitu , rzadziej crossytu, czy tremolitu. Jest minerałem kruchym, nieprzezroczystym, należy do minerałów rzadkich. Tygrysie oko zazwyczaj współwystępuje z Sokolim okiem lub Bawolim okiem, które różnią się od niego stopniem utlenienia wrostków amfiboli. Gęstość minerału wynosi 2,65 g/cm³, a twardość tygrysiego oka w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7.

  • Turkmenit

    Turkmenit jest to odmiana howlitu, barwiona dla imitowania turkusu. Howlit to minerał z grupy krzemianów, uwodniony borokrzemian wapnia. Należy on do grupy minerałów rzadkich. Jest bardzo miękki, lekki, pylasty, porowaty. Ma barwę mlecznobiałą, często poprzecinany czarnymi lub ciemnobrązowymi żyłkami. Gęstość minerału wynosi 2,45–2,58 g/cm³, a twardość howlitu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 3-3,5.

  • Turmalin

    Turmaliny to szereg minerałów należących do grupy krzemianów. Oprócz szerlu, należą do minerałów rzadkich lub bardzo rzadkich. Nazwa pochodzi od syngaleskiego turmali określającego zdolność do przyciągania, po podgrzaniu, popiołu z ognia. Zazwyczaj tworzą kryształy o pokroju słupkowym, pręcikowym, igiełkowym a na ścianach kryształów wykazują charakterystyczne zbrużdżenia zgodne z wydłużeniem słupów. Występują w skupieniach zbitych, ziarnistych, pręcikowych, igiełkowych i promienistych. Część turmalinów ujawnia optyczny efekt kociego oka, pleochroizm i "efekt aleksandrytu" - w świetle naturalnym są żółtawozielone, w sztucznym - pomarańczowoczerwone. Turmalin łatwo elektryzuje się, przyciąga kurz, skrawki papieru. Gęstość minerału wynosi 2,90 do 3,26 g/cm³, a twardość turmalinu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 7-7,5.

  • Uleksyt - Kamień telewizyjny

    Uleksyt to rzadki minerał z gromady boranów. Tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym jednak formy krystaliczne uleksytu są bardzo rzadkie. Przeważnie występuje w skupieniach włóknistych, promienistych lub nerkowatych. Często tworzy naskorupienia na skałach i innych minerałach. Uleksyt jest minerałem przezroczystym i niekiedy występującym w postaci długich włókien. Włókna te działają jak światłowody. Polega to na tym, że patrząc wzdłuż włókien uleksytu, nawet w przypadku okazów o znacznej grubości, minerał ten jest przezroczysty. Ze względu na właściwość przewodzenia światła, uleksyt nazywany jest kamieniem telewizyjnym. Ten minerał skał osadowych jest produktem ewaporacji słonych wód jezior boranowych. Tworzy się w klimacie gorącym i suchym, najczęściej na obszarach pustynnych.

  • Unakit

    Unakit to zielono-różowa odmiana jaspisu, często zawiera domieszki kwarcu. Jaspis to skała osadowa, zbita, drobnoziarnista, zbudowana z chalcedonu i kwarcu występujących w zmiennych proporcjach. Zazwyczaj jest nieprzeźroczysty i posiada szklistą powierzchnię. Kamień ten ma bardzo wiele odmian i różnych wersji kolorystycznych. W zależności od proporcji minerałów, z których jest zbudowany, posiada mniej lub bardziej cętkowaną, pełną barwnych smug powierzchnię. Gęstość tego minerału wynosi 2,58 -2,91 g/cm3, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6,5-7.

  • Zoisyt (Zoizyt)

    Zoisyt to minerał zaliczany do grupy krzemianów grupowych. Nazwa pochodzi od austriackiego przyrodnika i kolekcjonera minerałów S. Zoista von Edelstina. Tworzy kryształy słupkowe z wyraźnym prążkowaniem poprzecznym. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, pręcikowych. Jest kruchy, przezroczysty, często zawiera domieszki manganu , chromu, wanadu, strontu, potasu, tytanu. Niektóre okazy po oszlifowaniu wykazują efekt kociego oka. Jest to minerał skał metamorficznych niskich temperatur i dużych ciśnień, spotykany w skałach wapienno–krzemianowych, gnejsach, granulitach, amfibolitach i eklogitach. Gęstość tego minerału wynosi 3,10-3,36g/cm³, a twardość w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa wynosi 6-6,5.

Klub Magia Kamieni

Zapisz się do naszego newslettera i zostań członkiem Klubu Magia Kamieni.

Będziemy informowali Cię o nowościach w naszym sklepie i zyskasz dodatkowe rabaty dostępne tylko dla członków klubu. Przeczytaj co jeszcze możesz zyskać (czytaj).

Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych (imię, adres email) przez Sprzedawcę (Kanuna Anna Janus, Ul. Krakowska 51A, 32-566 Alwernia) w celu marketingowym. Wyrażenie zgody jest dobrowolne. Mam prawo cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem. Mam prawo dostępu do treści swoich danych i ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, oraz prawo do przenoszenia danych na zasadach zawartych w polityce prywatności sklepu internetowego. Dane osobowe w sklepie internetowym przetwarzane są zgodnie z polityką prywatności. Zachęcamy do zapoznania się z Polityką Prywatności przed wyrażeniem zgody.