STILBIT, HEULANDYT - KRYSZTAŁY - 257 mm - INDIE

Stilbit i heulandyt należą do grupy zeolitów, czyli uwodnionych glinokrzemianów o charakterystycznej strukturze krystalicznej zawierającej kanały i pustki, w których mogą znajdować się cząsteczki wody oraz kationy metali.

Stilbit jest tradycyjną nazwą minerałów z szeregu stilbitów. Najczęściej spotykanym przedstawicielem jest stilbit, uwodniony glinokrzemian wapnia i sodu.

Stilbit krystalizuje w układzie jednoskośnym i osiąga twardość około 3,5-4 w skali Mohsa. Charakterystyczne są jego kryształy tabliczkowe, często tworzące skupienia wachlarzowate, snopkowe i promieniste. Wykazuje połysk szklisty, a na powierzchniach łupliwości niekiedy perłowy.

Heulandyt to nazwa minerałów należących do szeregu heulandytów, wśród których występują odmiany różniące się dominującymi kationami, między innymi wapniem, sodem i potasem.

Heulandyt krystalizuje w układzie jednoskośnym i osiąga twardość około 3,5-4 w skali Mohsa. Tworzy zazwyczaj kryształy tabliczkowe, często o charakterystycznym rombowym zarysie. Może występować w barwach białej, bezbarwnej, kremowej, różowej, łososiowej i brunatnawej.

Stilbit i heulandyt często współwystępują w pustkach skał wulkanicznych, zwłaszcza bazaltów. Powstają podczas niskotemperaturowych procesów hydrotermalnych, gdy roztwory mineralne krążące w szczelinach i pustkach skalnych prowadzą do krystalizacji zeolitów.

Indie, szczególnie obszar Dekanu, są znanym źródłem kolekcjonerskich okazów zeolitów. Rozległe pokrywy bazaltowe zawierają liczne pustki pogazowe, w których wykształciły się skupienia kryształów stilbitu, heulandytu, apofyllitu i innych minerałów wtórnych.

Różowe, kremowe i beżowe zabarwienie zeolitów może być związane z obecnością niewielkich ilości domieszek oraz drobnych wrostków mineralnych, w tym związków żelaza.

Ze względu na niewielką twardość, łupliwość i delikatność zakończeń kryształów okaz należy chronić przed uderzeniami, naciskiem i przypadkowymi uszkodzeniami. Podcięcie skały macierzystej jest zabiegiem przygotowującym okaz do ekspozycji i nie zmienia naturalnej budowy znajdujących się na nim kryształów.