APOFYLLIT (FLUORAPOFYLLIT), STILBIT - KRYSZTAŁY - 150 mm - INDIE

Apofyllit jest tradycyjną nazwą minerałów należących do grupy apofyllitu. Jednym z najczęściej występujących przedstawicieli tej grupy jest fluorapofyllit, uwodniony krzemian potasu i wapnia zawierający fluor.

Fluorapofyllit krystalizuje w układzie tetragonalnym i osiąga twardość około 4,5-5 w skali Mohsa. Tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, słupowym lub pseudokubicznym. Charakteryzuje się połyskiem szklistym, niekiedy perłowym na powierzchniach łupliwości, oraz doskonałą łupliwością w jednym kierunku.

Stilbit to tradycyjna nazwa minerałów należących do grupy zeolitów. Najczęściej spotykanym przedstawicielem jest stilbit, uwodniony glinokrzemian wapnia i sodu. 

Stilbit krystalizuje w układzie jednoskośnym i osiąga twardość około 3,5-4 w skali Mohsa. Charakterystyczne są jego kryształy tabliczkowe, często tworzące skupienia wachlarzowate, snopkowe lub promieniste. Minerał wykazuje połysk szklisty, a na niektórych powierzchniach perłowy.

Apofyllit i stilbit często współwystępują w pustkach skał wulkanicznych, szczególnie bazaltów. Ich krystalizacja związana jest z późnymi procesami hydrotermalnymi, podczas których roztwory mineralne wypełniają szczeliny i pustki skalne.

Indie, zwłaszcza obszar Dekanu, są jednym z najbardziej znanych źródeł kolekcjonerskich okazów apofyllitu i zeolitów. Rozległe pokrywy bazaltowe zawierają liczne pustki pogazowe, w których powstawały skupienia dobrze wykształconych kryształów.

Zestawienie geometrycznych kryształów apofyllitu z wachlarzowatymi lub snopkowymi skupieniami stilbitu tworzy charakterystyczne zespoły mineralne, cenione ze względu na ich budowę i walory estetyczne.

Ze względu na doskonałą łupliwość apofyllitu oraz stosunkowo niewielką twardość stilbitu okaz należy chronić przed uderzeniami, naciskiem i przypadkowym uszkodzeniem wystających kryształów.