- Nowość
AMONITY JURAJSKIE - GRUPA SKAMIENIAŁOŚCI NA METALOWEJ PODSTAWCE - 165 mm - MADAGASKAR
Amonity jurajskie - grupa skamieniałości Perisphinctes sp. na metalowej podstawce pochodzących z basenu Morondava na Madagaskarze. Skamieniałości datowane są na jurę górną (oksford), czyli około 161-154 mln lat temu.
Okaz ma wymiary ok. 165 × 77 × 53 mm. Amonity wyróżniają się beżowo-brązową kolorystyką, matową powierzchnią oraz charakterystycznym spiralnym zwinięciem muszli i widocznym żebrowaniem.
Skamieniałości zostały zestawione na czarnej metalowej podstawce, która umożliwia ich stabilną ekspozycję. Całość łączy walory paleontologiczne z dekoracyjnymi i może stanowić interesujący element kolekcji lub pomoc edukacyjną.
To pojedynczy zestaw widoczny na zdjęciach, oferowany dokładnie w prezentowanej formie.
Skamieniałości mogą wykazywać naturalne spękania, ubytki i ślady preparacji. Podczas przygotowania i montażu okazu niektóre fragmenty mogły zostać połączone za pomocą kleju.
Zobacz podobne propozycje:
Amonity (Ammonoidea) były wymarłymi głowonogami morskimi, spokrewnionymi ze współczesnymi łodzikami, kałamarnicami i ośmiornicami. Pojawiły się w dewonie, a wyginęły pod koniec kredy, około 66 milionów lat temu.
Perisphinctes to rodzaj amonitów charakterystycznych dla późnej jury, szczególnie oksfordu. Jego przedstawiciele posiadali spiralnie zwinięte, zazwyczaj stosunkowo ewolutne muszle, w których kolejne skręty pozostawały w znacznej części widoczne.
Jedną z charakterystycznych cech wielu przedstawicieli tego rodzaju jest wyraźne żebrowanie muszli, często z żebrami rozdzielającymi się na dwa odgałęzienia w kierunku zewnętrznej części skrętu.
Oksford jest najstarszym piętrem jury górnej i obejmuje okres od około 161,5 do 154,8 miliona lat temu. W tym czasie rozległe obszary dzisiejszego Madagaskaru znajdowały się pod wodami morskimi, w których rozwijały się liczne zespoły bezkręgowców, w tym amonity.
Basen Morondava na zachodnim Madagaskarze jest ważnym obszarem występowania jurajskich i kredowych skał osadowych zawierających skamieniałości organizmów morskich. Amonity z tego regionu należą do znanych okazów kolekcjonerskich.
Muszle amonitów były podzielone na komory oddzielone przegrodami. Zwierzę zajmowało ostatnią, największą komorę mieszkalną, natomiast pozostałe uczestniczyły w regulacji wyporności. Poszczególne komory połączone były przewodem nazywanym syfonem.
Po śmierci zwierząt muszle mogły zostać pogrzebane w osadach dennych. Podczas fosylizacji pierwotny materiał muszli ulegał rozpuszczeniu, zastępowaniu lub wypełnianiu osadem i minerałami, co umożliwiło zachowanie ich kształtu i szczegółów budowy.
Zestawienie kilku amonitów na wspólnej podstawce pozwala porównać ich wielkość, kształt skrętów i ornamentację muszli. Stanowi również czytelną ilustrację różnorodności jurajskich głowonogów i dawnych środowisk morskich.